Η ολοκλήρωση της εικόνας κορυφώνεται με την πιο λαμπρή πράξη: την εφαρμογή του χρυσού. Με λεπτό πινέλο, ο αγιογράφος τοποθετεί μικροσκοπικές χρυσές κουκκίδες στα ενδύματα της Παναγίας και των Αγίων, ενώ φύλλα χρυσού στερεώνονται πάνω στα φωτοστέφανα. Το χρυσάφι αντανακλά το φως με τρόπο που θυμίζει το άκτιστο και άφθαρτο φως του Θεού, συμβολίζοντας την αιώνια ζωή και τη θεία χάρη. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι καθοριστική· κάθε κίνηση γίνεται με κατανυκτική προσοχή, σαν προσευχή που μεταφέρεται στην ύλη. Σε αυτό το στάδιο η εικόνα δεν είναι πλέον έργο τέχνης, αλλά ιερό παράθυρο που συνδέει τον πιστό με το Θείο.